Zespół cieśni nadgarstka jest chorobą cywilizacyjną, która najczęściej dotyka osoby w wieku 30-60 lat. Podstawowym objawem choroby jest drętwienie palców.
Jakie są objawy zespołu cieśni nadgarstka?
Zespół cieśni nadgarstka zaliczany jest do chorób cywilizacyjnych. Najbardziej narażone na to schorzenie są kobiety między 30 a 60 rokiem życia, które pracują na komputerze, grają na instrumentach muzycznych lub piszą. Już przy pierwszych objawach warto odwiedzić sklep ze sprzętem rehabilitacyjnym i zakupić specjalny usztywniacz. Na zespół cieśni nadgarstka mogą wskazywać takie dolegliwości jak:
- drętwienie palców – kciuka, wskazującego, środkowego oraz połowy palca serdecznego,
- dolegliwości bólowe, nierzadko promieniujące do przedramienia,
- incydenty bólowe wczesnym rankiem lub w nocy.
W przypadku, gdy choroba weszła w kolejne stadium, pojawiają się inne objawy, np.:
- upośledzenie chwytów precyzyjnych, czyli problemy z zapięciem guzików czy nawleczeniem igły,
- zmniejszenie wydolności mięśni ręki,
- zanik mięśni kłębu kciuka oraz upośledzenie jego opozycji.
Jak wygląda leczenie zespołu cieśni nadgarstka?
W przypadku wystąpienia początkowych objawów zespołu cieśni nadgarstka pomocny będzie usztywniacz, odpoczynek dla ręki oraz stosowanie leków przeciwzapalnych połączonych z fizjoterapią. W dalszym przebiegu choroby niezbędna jest interwencja chirurga. Operacja polega na otwarciu kanału nadgarstka poprzez przecięcie tkanek więzadłowych od stron dłoniowej. Zmniejsza to nacisk na nerw i poprawia jego ukrwienie. Dzięki temu może on się odbudować i ponownie prawidłowo funkcjonować. Wiele osób zastanawia się, czy po zabiegu konieczna jest rehabilitacja. Okazuje się, że tak, chociaż polega ona przede wszystkim na odpowiedniej pielęgnacji blizny po zabiegu. Najczęściej stosowanym zabiegiem jest masaż tkanek miękkich który bywa uzupełniany masażami wirowymi lub laserem. Rehabilitacja ma na celu zapobieżenie przerostowi blizny.
Jak zapobiegać zespołowi cieśni nadgarstka?
Chorobie można skuteczne zapobiec, a profilaktyka nie jest specjalnie skomplikowana i obejmuje:
- stosowanie klawiatury ergonomicznej,
- stosowanie wygodnych podkładek pod nadgarstek przy pracy myszką,
- natychmiastowe przerywanie czynności wywołujących ból,
- trzymanie łokci przy tułowiu,
- robienie przerw w pisaniu długopisem lub na klawiaturze,
- utrzymywanie prawidłowej wagi ciała i postawy,
- nieprzeciążanie szyi, ramio i lędźwiowego odcinka kręgosłupa.
Warto też pamiętać o tym, aby niektóre powtarzalne prace wykonywać naprzemiennie raz lewą raz prawą ręką.
